نوشته ای بیرحمانه تقدیم به پرستوی زن نوشتبرای کسانی که وبلاگ می نویسند، اگر محتوای نوشته های شان سیاسی، اجتماعی و یا هر مقوله خط قرمز دار دیگری باشد، احتمالا جذب خوانندگان داخل کشوری برایشان اولویت بالاتری دارد. آنها در ساختار ذهنی خود بیشتر قصد آگاه سازی این دسته را دارند تا آن چند خواننده ساکن خارج که روی مبل های راحتی شان لم داده اند، با هزینه کمی از اینترنت پرسرعت استفاده می کنند و ترس و اضطراب فیل تر شدن، سانسور شدن و بازداشت را هرگز تجربه نکرده و نخواهند کرد.
داشتن هیت روزانه بالای 2000 تایی برای یک وبلاگ رقم بسیار رویایی است. بویژه اگر نویسنده آن دخترکی 26 27 ساله روزنامه نگار باشد که بر خلاف اکثریت دختران وبلاگ نویس دغدغه های زرد و نازل نداشته باشد و در وبلاگش مقوله سطح بالایی مثل دفاع از حقوق زنان پر رنگ باشد.
یک وبلاگ گرچه خیلی سخت و قطره ای می تواند برای خود اعتبار کسب کند و به سبب آن خواننده های ثابت، اما از بیرون خیلی راحت می شود همه چیز آنرا از بین برد. بویژه اگر آقایان فیل تر یک شب خواب نما بشوند و دست های براندازی، تشویش و تحریک اذهان عمومی را در آستین های تنگ تو ببینند.
وقتی وبلاگی فیل تر می شود، شماره معکوس مرگش آغاز می شود. آن هم در حالیکه هنوز دارد نفس می کشد و ÷ست های تازه ارسال می کند. اما چه سود که دیگر برای خواننده های داخل کشور در دسترس نیست و آنچه از وبلاگ محبوب او باقی می ماند همان پیغام احمقانه مربوط به فیل ترینگ است.
تعویض دامین هم فقط راهکار موقتی است و بیشتر یکجور بازی موش و گربه. حالا بر عکس تام و جری این گربه است که همیشه پیروز است. مگر تا کی می شود بجای .com .net گرفت و بجای o از 0 استفاده کرد. بالاخره خسته می شود و در برابر قدرت مطلق آنها احساس شکست می کنی.
حالا اگر برای خودت هم انگیزه ای مانده باشد که بخواهی فیل تر را دور بزنی و نوشته های تازه ارسال کنی، فقط بچه پولدار های خارج نشین مشتری هایت خواهند بود. وبلاگت تبدیل به یک موجود مرده شده است. درست مثل مرده ای که متحرک است. هرچند ما به ازای بیرونی نداشته باشد. وبلاگت برای این جایی ها تمام شده است آنه وقتی هنوز آنلاین و بروز است.
توضیح یک: منظور خاص و کلی از عبارت «بر خلاف اکثریت دختران وبلاگ نویس دغدغه های زرد و نازل نداشته باشد » نداشتم . فقط می خواستم بگویم اگر به کل جامعه آماری دختران وبلاگ نویس نگاه کنیم در میان شان کمتر وبلاگ جدی و قابل اعتنایی می بینیم. البته در ماه های اخیر با روی آوردن خانم های روزنامه نگار به وبلاگ نویسی، تعداد وبلاگ های خوب به طرز چشمگیری افزایش یافته است. به هر حال اگر این جمله کسی را رنجانده است متاسفم.
توضیح دو: راستی در مورد خارج نشین ها هم قبول دارم که تند رفتم. من مخلص همه بچه های گل اون وری آبی هم هستیم.